Czy da się zmienić swój scenariusz życiowy tak, żeby naprawdę poczuć spokój i szczęście? Wiele osób próbuje „naprawiać życie” od zewnątrz: zmienia pracę, relacje, miejsce zamieszkania, robi kolejne kursy. A jednak w środku wciąż działa ten sam stary mechanizm: głos z dzieciństwa, który mówi, że „nie masz prawa”, „nie wiesz”, „dorośli decydują”. W tym artykule […]
„W przedszkolu anioł, a w szatni rzuca się na podłogę.” Jeśli to brzmi znajomo, zobacz dlaczego dziecko jest grzeczne tam, gdzie musi przetrwać, i rozsypuje się przy Tobie.
Dziecko grzeczne w przedszkolu, w domu histeryzuje. Co to naprawdę znaczy? Read More »
Kiedy znowu łapiesz się na tym, że „wkurza cię matka, bo marudzi”, że oczekuje twojej uwagi, energii i czasu — a w tle pojawia się cień ojca, którego „nigdy nie było” — łatwo pomyśleć, że to po prostu pech albo zły charakter po obu stronach. A jednak często jest tak, że w dorosłości odtwarzamy dobrze
Jesteś dorosła albo dorosły. Masz pracę, płacisz rachunki, podejmujesz decyzje, budujesz swoje życie. A jednak wystarczy, że przekroczysz próg domu rodzinnego, i coś w tobie jakby „przestawia się” na dawny tryb: pojawia się poczucie winy, napięcie, złość, frustracja albo bunt jak u nastolatka. Możesz mieć poczucie, że cała twoja dojrzałość, świadomość i mądrość na chwilę
Gdy wracasz do domu rodzinnego, wracają też stare emocje. Co na to totalna biologia? Read More »
Rodzice często martwią się zachowaniem swoich dzieci – pojawia się bezsenność u dziecka, agresja, kłamstwa czy niechęć do przedszkola. Najczęściej próbujemy wtedy „naprawić” dziecko: szukamy metod wychowawczych, porad specjalistów i nowych strategii radzenia sobie z trudnymi emocjami. Tymczasem niektóre podejścia psychologiczne, takie jak totalna biologia, proponują zupełnie inną perspektywę. Według niej zachowania dzieci mogą być
Trauma porzucenia to jedno z najczęściej spotykanych doświadczeń emocjonalnych, które może kształtować sposób budowania relacji przez całe życie. Bardzo często zaczyna się od pozornie niewinnych sytuacji z dzieciństwa, które w dziecku uruchamiają silny strach przed porzuceniem. Z perspektywy podejścia takiego jak totalna biologia wiele z tych reakcji nie jest przypadkowych – to powtarzające się schematy
Kiedy pojawiają się kłamstwa u dzieci, wielu rodziców odruchowo sięga po rozmowy „o prawdzie”, kary albo nagrody. A jednak czasem nic nie działa — bo źródło problemu bywa gdzie indziej, niż myślimy. Ta historia o sześcioletniej dziewczynce pokazuje, że kłamstwa mogą być sygnałem emocjonalnym, a nie tylko „złym zachowaniem”. I że dzieci potrafią mówić nieprawdę
Znasz to uczucie, kiedy łapiesz się na myśli: „serio… znowu?” Niby zmieniło się wszystko: okoliczności, miasto, praca, partner, styl życia, a jednak pewne powtarzające się sytuacje wracają jak bumerang. Rozpad związku w podobnym momencie. To samo napięcie wokół pieniędzy. Te same ograniczenia mieszkaniowe. Ten sam lęk przed „wyjściem przed szereg”. I w środku rodzi się
Twoje dziecko mówi: „daj spokój, nie mów do mnie mamo”, nie chce iść obok Ciebie, a przy kolegach udaje, że Cię nie zna. W głowie pojawia się jedno zdanie: dziecko się mnie wstydzi. I boli – mocno. To doświadczenie potrafi uderzyć prosto w poczucie wartości rodzica, bo brzmi jak odrzucenie. Ale zanim wejdziesz w złość,
Czasem wystarczy jedna scena na placu zabaw, żeby zobaczyć coś znacznie większego niż „zwykłe wychowanie”. Kiedy opiekun odwraca się i mówi: „Ja idę, a ty zostajesz. Cześć, pa”, uruchamia się cały układ alarmowy dziecka — i to nie jest przesada. W tej chwili w ciele pojawia się trauma, a dokładniej: trauma związana z porzuceniem. Dla
Uzupełnij formularz danymi i przejdź dalej!
Uzupełnij formularz danymi i przejdź dalej!