W skrócie: Totalna biologia łączy choroby autoimmunologiczne i immunologiczne z okresem „projekt cel” - czasem ciąży i pierwszego roku życia - oraz z napięciem między rodzicami, zwłaszcza z warunkiem, który mama albo tata postawili w trakcie ciąży. U dorosłych w tym podejściu pojawia się też pytanie o życie wbrew sobie. To spojrzenie działa obok medycyny, nie zamiast niej.- Agnieszka Madej-Uhl, psychoterapeutka i konsultantka Totalnej Biologii, autorka projektu Ogarnij Się i Zacznij Żyć
Znasz to uczucie, kiedy po latach badań słyszysz diagnozę: choroba autoimmunologiczna? Organizm atakuje sam siebie. Dostajesz leki, zalecenia, kontrolne wizyty. I zostaje pytanie, którego nikt w gabinecie nie zadaje: dlaczego moje ciało zwróciło się przeciwko mnie?
Zobaczmy razem, jak na choroby immunologiczne patrzy to podejście. Nie po to, żeby zastąpić leczenie, tylko żeby dołożyć pytanie o historię: co działo się w Twojej rodzinie, zanim się urodziłaś, i co dzieje się w Twoim życiu teraz?
Co oznaczają choroby autoimmunologiczne według Totalnej Biologii?
Choroby autoimmunologiczne w tym podejściu są tematami związanymi z ojcem i z okresem projekt cel. Najczęściej dotyczą historii, w której mama albo tata postawili jakiś warunek w trakcie ciąży.
Z medycznego punktu widzenia choroba autoimmunologiczna to stan, w którym układ odpornościowy zaczyna atakować własne tkanki organizmu. Tak dzieje się na przykład w chorobie Hashimoto, reumatoidalnym zapaleniu stawów czy stwardnieniu rozsianym. Z tej perspektywy ten mechanizm ma też wymiar symboliczny: organizm, który „pożera sam siebie”, opowiada o braku jedności i harmonii.
Pierwsze pytanie, które warto zadać, brzmi więc: jaki warunek był postawiony wtedy, kiedy byłaś w brzuchu mamy?
Czym jest okres projekt cel?
Projekt cel to okres 9 miesięcy przed urodzeniem, czyli czas ciąży, razem z pierwszym rokiem życia dziecka. W tym czasie zapisuje się w nas oprogramowanie bazowe, czyli emocje i historie, które potem odgrywamy w życiu.
Dziecko w łonie matki jest szczególnie wrażliwe na relację między rodzicami. Symbolicznie czuje się w połowie mamą i w połowie tatą. Jeśli rodzice są emocjonalnie rozłączeni, dziecko nie może odczuwać pełni i jedności. Jego organizm może zareagować chorobą, w której jedna część ciała walczy z drugą, tak jak kiedyś walczyły ze sobą dwie najważniejsze dla niego osoby.
Choroba immunologiczna jest w tym ujęciu próbą zachowania jedności rodziców, nawet kosztem własnego zdrowia. Dziecko nie może fizycznie wpłynąć na sytuację, więc reaguje ciałem.
Jakie konflikty między rodzicami mogą mieć znaczenie?
Największe znaczenie mają tak zwane warunki krytyczne, czyli sytuacje, w których jedno z rodziców stawia drugiemu ultimatum. Może to być groźba rozstania albo zapowiedź zmiany życiowej, jeśli pewne warunki nie zostaną spełnione.
Czasem historia jest jeszcze inna. Dziecko zostało poczęte po to, żeby zatrzymać jednego z partnerów: mama albo tata chcieli przez ciążę zatrzymać drugą osobę albo jakąś sytuację. Dla dziecka to ogromny ciężar, choć nikt nigdy nie powiedział tego na głos.
Poniżej kilka sytuacji, o które warto zapytać w rodzinie.
| Sytuacja w czasie ciąży | Możliwy konflikt | Pytanie do siebie |
|---|---|---|
| Jedno z rodziców groziło odejściem | Warunek krytyczny, zagrożona jedność | Jaki warunek był postawiony, gdy byłam w brzuchu mamy? |
| Ciąża miała zatrzymać partnera | Dziecko jako spoiwo związku | Czy od zawsze czuję, że mam kogoś trzymać razem? |
| Rodzice żyli obok siebie, bez bliskości | Emocjonalne rozłączenie rodziców | Czy czuję się w zgodzie z obiema stronami rodziny? |
| Tata był nieobecny albo niepewny swojej roli | Temat ojca | Co wiem o tacie z czasu, gdy mama była w ciąży? |
| Podobne choroby u kilku osób w rodzie | Powtarzający się wzorzec relacji | Jakie historie związków powtarzają się w mojej rodzinie? |
Dlaczego organizm atakuje sam siebie, gdy żyjesz wbrew sobie?
Organizm zaczyna atakować sam siebie, gdy długo robisz coś wbrew sobie i czekasz, aż zmieni się świat zewnętrzny, zamiast zrobić ruch w swoją stronę. Ciało nie wie wtedy, czy ma Cię wspierać w zmianie, czy nie, więc jest rozchwiane.
Wygląda to często tak: mówisz sobie „zrobię, zrobię, zrobię”, a za chwilę odpuszczasz. Może szef się zmieni, może ktoś odejdzie, może samo się ułoży. Czekasz i nie stajesz za sobą. W tym podejściu właśnie wtedy pojawiają się objawy, które atakują samą siebie.
To nie jest wyrok ani ocena. To zaproszenie, żeby zobaczyć, w którym miejscu życia czekasz na zmianę z zewnątrz, a w którym możesz zrobić coś sama.
Czy da się coś zmienić przy chorobie przewlekłej?
Tak, w tym podejściu liczy się moment, w którym decydujesz się żyć inaczej, a nie to, jak długo chorujesz. Nawet przy wieloletniej chorobie możesz zacząć przyglądać się historii i zmieniać zasady, według których żyjesz.
„[…] nie ma znaczenia ile lat chorujesz, ma znaczenie w którym momencie swojego życia zdecydujesz, żeby zmienić zasady gry, w których żyjesz i zacząć żyć inaczej.”
- Agnieszka Madej-Uhl
Ma znaczenie także to, co myślisz o tym, co masz, i co ta choroba Ci robi. Leczenie zostaje po stronie lekarza. Po Twojej stronie jest zrozumienie historii i decyzje o tym, jak chcesz żyć dalej.
Możesz zacząć od kilku prostych kroków. Weź kartkę i długopis - resztę zobaczymy razem.
- Zbierz fakty z czasu ciąży. Jeśli to możliwe, zapytaj mamę, tatę albo kogoś z rodziny, jak wyglądała ich relacja, kiedy mama była w ciąży. Czy były kłótnie, groźby odejścia, ważne decyzje?
- Nazwij warunek. Sprawdź, czy w tej historii padło jakieś „jeśli”: jeśli urodzi się chłopiec, jeśli się nie zmienisz, jeśli nie przeprowadzimy się. Zapisz go jednym zdaniem.
- Przyjrzyj się relacji z tatą. Co wiesz o nim z tamtego czasu? Jak się czujesz, kiedy o nim myślisz?
- Zobacz, gdzie czekasz na zmianę z zewnątrz. Zapisz jedną sytuację, w której od dawna mówisz „zrobię”, a nie robisz. Co Cię zatrzymuje?
- Zrób jeden ruch w swoją stronę. Mały, konkretny krok, który pokazuje ciału, że stajesz za sobą.
Kiedy koniecznie iść do lekarza?
Przewlekłe zmęczenie, bóle i obrzęki stawów, niewyjaśnione gorączki, zmiany skórne, drętwienia, zaburzenia widzenia, nagła zmiana masy ciała albo objawy, które nawracają i się nasilają, to sygnał, żeby najpierw sprawdzić to u lekarza. Jeśli masz już rozpoznaną chorobę autoimmunologiczną, każde nowe albo nagle nasilone objawy warto zgłosić lekarzowi prowadzącemu. Leki odstawia się i zmienia tylko w porozumieniu z lekarzem. Praca z emocjami może iść obok leczenia, nigdy zamiast niego.
Najczęstsze pytania
Czym jest totalna biologia?
To sposób patrzenia na objawy w ciele przez historię życia, emocje i relacje rodzinne. Szuka odpowiedzi na pytanie, jaka sytuacja poprzedziła objaw i jaki konflikt emocjonalny może za nim stać. Nie jest metodą leczenia i nie zastępuje medycyny, tylko ją uzupełnia o pytanie o sens.
Czy istnieje spis chorób i ich znaczeń?
Na blogu opisujemy znaczenie poszczególnych objawów i chorób, każdy w osobnym wpisie. Pamiętaj jednak, że każda historia jest inna. Ten sam objaw u dwóch osób może łączyć się z innymi wydarzeniami, dlatego najwięcej daje przyjrzenie się własnemu życiu, a nie sama lista.
Mój bliski ma chorobę autoimmunologiczną. Czy to przeze mnie?
Nie. W tym podejściu choroba autoimmunologiczna to program z okresu projekt cel, czyli z czasu, zanim się poznaliście. Możesz zapytać siebie, z jakiego powodu wybrałaś kogoś z taką historią, ale nie po to, żeby szukać winy, tylko żeby zobaczyć połączone historie rodowe.
Czy choroba autoimmunologiczna u dziecka też wiąże się z rodzicami?
Tak, w tym ujęciu dzieci szczególnie mocno pokazują w ciele to, co dzieje się między rodzicami. Warto przyjrzeć się relacji mamy i taty w czasie ciąży i w pierwszym roku życia dziecka. Leczenie dziecka zawsze prowadzi lekarz, a praca rodziców nad własną historią może iść obok.
Czy mogę odstawić leki, jeśli zrozumiem swoją historię?
Nie. O lekach decyduje wyłącznie lekarz prowadzący. Zrozumienie historii nie jest powodem do zmiany leczenia na własną rękę. Pracujemy na poziomie emocji, a leczenie zostaje tam, gdzie jest potrzebne.
Co, jeśli nie znam historii swojej ciąży?
Możesz zacząć od tego, co wiesz: od relacji rodziców, jaką pamiętasz z dzieciństwa, i od historii, które powtarzają się w Twoim życiu. Nawet bez szczegółów z tamtego czasu wiele widać po tym, co dzieje się teraz. Czasem pomocna jest też rozmowa z kimś starszym z rodziny.
Ciało nie jest przeciwko Tobie
Choroba autoimmunologiczna to informacja, nie wyrok. Tak patrzy na ciało totalna biologia i tak możesz spojrzeć na nie Ty. Pokazuje historię, która zaczęła się często jeszcze przed Twoim urodzeniem, i miejsce, w którym dziś czekasz na zmianę z zewnątrz. Masz wpływ na to, co z tą informacją zrobisz, i na to, według jakich zasad chcesz żyć dalej.
Jeśli temat dotyczy tarczycy, zajrzyj do wpisu o Hashimoto. Jeśli zastanawiasz się, co przejmuje od Ciebie dziecko, przeczytaj, dlaczego dziecko może „chorować za Ciebie”. A jeśli chcesz sprawdzić, co Twoje ciało próbuje Ci powiedzieć, zapraszam Cię do quizu „Co mówi ciało”. Jeśli chcesz przyjrzeć się swojej historii razem ze mną, możesz wybrać konsultacje online.
@ogarnijsieizacznijzyc Co jeśli Twoje zdrowie zależy od tego, co działo się między Twoimi rodzicami, kiedy byłaś/eś w brzuchu mamy lub w pierwszym roku życia? 🍀 🍀 Konflikty lub trudne decyzje mogły wpłynąć na Twój układ immunologiczny. 🍀 Zmagasz się z chorobą immunologiczną? Sprawdź historię swoich rodziców. 🍀 Zrozum swoje ciało i jego sygnały. Zacznij żyć świadomie, wiedząc, co Twoje zdrowie mówi o historii Twojej rodziny. #TotalnaBiologia #ChorobyImmunologiczne #Zdrowie #Świadomość #Rodzina #ZdroweŻycie #Immunology #ZdrowiePsychiczne #Motywacja #ZdrowyStylŻycia #Wiedza #Psychologia #CiałoUmysł #Zrozumienie #Medytacja #ZdrowieRodziny #ZdrowieDziecka #Rodzice #Dzieciństwo #Relacje
Ten artykuł nie zastępuje porady lekarskiej. Pracujemy na poziomie emocji, przekonań i historii rodowych. W przypadku problemów zdrowotnych skontaktuj się z lekarzem.
