W skrócie: Niespełnione marzenia matki mogą po cichu kierować wyborami córki: studiami, pracą, partnerem, decyzją o odejściu albo zostaniu w związku. W pracy z karmą rodową i w totalnej biologii mówimy wtedy o dziecku, które realizuje coś „dla mamy”, najlepiej jak potrafi, żeby jej to dać. Kiedy to zobaczysz, możesz sprawdzić, które marzenia są Twoje, a które niesiesz za nią.- Agnieszka Madej-Uhl, psychoterapeutka i konsultantka Totalnej Biologii, autorka projektu Ogarnij Się i Zacznij Żyć
Skończyłaś studia, które mama zawsze uważała za „porządne”. Wyszłaś za mąż za kogoś, kogo rodzina od razu zaakceptowała. Albo przeciwnie: odeszłaś z pierwszego związku szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał, jakby coś w Tobie nie pozwalało zostać ani chwili dłużej. A potem przychodzi wieczór, kiedy pytasz siebie: czy to było moje?
Zobaczmy razem, jak marzenia i oczekiwania mamy mogą wpływać na nasze życie partnerskie i zawodowe. Nie po to, żeby obwiniać mamę, tylko żeby oddzielić to, co jest Twoje, od tego, co przyszło do Ciebie z rodu.
Jak marzenia mamy wpływają na wybory córki?
Niespełnione marzenia mamy mogą stać się planem na życie córki, nawet jeśli nikt nigdy nie powiedział ich na głos. Dziecko zapisuje jako własny temat to, czego rodzice nie wiedzą o sobie albo czego nie zrobili.
„Może też tak być, że mama czegoś bardzo pragnęła i tego nie zrobiła, to dziecko realizuje to dla swojej mamy i to robi najlepiej jak potrafi, żeby jej to dać.”
- Agnieszka Madej-Uhl
Na webinarach podaję taki przykład: mama, która od ciąży wyobraża sobie, jak jej dziecko pięknie gra na skrzypcach. Dziecko gra, uczy się, ćwiczy latami, aż pewnego dnia mówi, że to jest bez sensu i nie czuje z tego żadnej radości. Marzenie było prawdziwe, tylko nie jego.
Tak samo bywa z decyzjami, które wydają się w pełni świadome. Studia, zawód, miejsce zamieszkania, a także partnerzy, których akceptują nasi bliscy albo nie. Bardzo często podejmujemy je pod wpływem rodziny, zastanawiając się, co powie mama, tata, babcia.
Dlaczego powtarzamy wybory mamy w związkach?
Z perspektywy totalnej biologii powtarzamy wybory mamy, bo nosimy w sobie jej rozwiązania na trudne sytuacje. Komórka jajowa, z której powstałaś, tworzyła się, kiedy Twoja mama była jeszcze w brzuchu babci. Na poziomie ciała niesiesz więc stresy, emocje i lęki obu tych kobiet, a razem z nimi sposoby, które one wybrały, żeby sobie poradzić.
Kiedy przychodzi kryzys, umysł nie ma czasu wymyślać czegoś nowego. Sięga po rozwiązanie, które zna. Dlatego tyle kobiet zna to zdanie: „Coś denerwowało mnie w mamie, obiecałam sobie, że nigdy więcej. A teraz widzę, że jestem taka jak ona”.
W związkach wygląda to różnie. Jedna córka zostaje w relacji, która jej nie służy, bo tak zrobiła mama. Inna robi odwrotnie: jest bardzo stanowcza, odchodzi szybko, jakby miała za zadanie dokończyć to, na co mama nigdy się nie odważyła. Obie wersje mogą być tą samą historią, tylko rozwiązaną w przeciwną stronę.
Jak rozpoznać, że realizujesz nie swoje marzenia?
Najczęstszym sygnałem jest brak radości z czegoś, co „powinno” cieszyć, oraz poczucie, że żyjesz według scenariusza, którego nie pisałaś. Czasem to nagłe „to nie moje” na ostatniej prostej studiów albo po latach w zawodzie.
Poniżej kilka sytuacji, które warto sprawdzić u siebie.
| Co zauważasz u siebie | Co może się za tym kryć | Pytanie do siebie |
|---|---|---|
| Studia albo zawód bez radości, choć „dobre” | Marzenie mamy lub taty zrealizowane za nich | Kto najbardziej cieszył się z tego wyboru? |
| Partner „idealny dla rodziny”, ale nie dla Ciebie | Wybór pod oczekiwania bliskich | Kogo wybrałabym, gdyby nikt nie oceniał? |
| Trwasz w związku, choć dawno chcesz odejść | Powtórzenie historii kobiet w rodzie | Która kobieta w rodzinie też bała się odejść? |
| Odchodzisz szybko, zanim cokolwiek się ułoży | Dokończenie tego, na co mama się nie odważyła | Czyje „nigdy więcej” we mnie mówi? |
| Poczucie, że jesteś „czarną owcą” rodu | Wyrastanie z rodowych schematów | Co robię inaczej niż poprzednie pokolenia? |
Co zrobić, gdy mama nie akceptuje Twoich wyborów?
Możesz pozwolić mamie nie rozumieć Twojego życia i jednocześnie żyć po swojemu. Dopóki robimy tak jak poprzednie pokolenia, jesteśmy akceptowane. Kiedy wybieramy inaczej, mama, siostra czy babcia mogą tego nie rozumieć i reagować krytyką.
Często nie chodzi wtedy o Ciebie. Uwiera je to, że same nie odważyły się na inny sposób myślenia i działania. Widzą w Twoich wyborach lęki i zagrożenia, zamiast kobiety, która poradziła sobie z trudnymi etapami i rozkwita.
„Pozwól jej rozumieć swoje życie po swojemu i pozwól sobie być sobą.”
- Agnieszka Madej-Uhl
Stąd bierze się poczucie bycia czarną owcą w rodzie. Po prostu wyrosłaś z pokoleniowych spodni, które były noszone przed Tobą. To nie zdrada rodu. To jego rozwój.
Jak odzyskać swoje własne marzenia?
Możesz zacząć od kilku prostych kroków. Nie chodzi o to, żeby wszystko odrzucić, tylko żeby sprawdzić, co zostaje, kiedy zdejmiesz z siebie cudze oczekiwania. Weź kartkę i długopis - resztę zobaczymy razem.
- Spisz marzenia mamy. O czym mówiła, czego żałowała, czego nie zrobiła? Studia, podróże, zawód, związek, odejście. Zapisz wszystko, co pamiętasz, także to, co mówiła mimochodem.
- Obok spisz swoje najważniejsze wybory. Kierunek studiów, praca, partner, miejsce zamieszkania. Zobacz, gdzie te dwie listy się spotykają.
- Poszukaj kobiet w rodzie. Mama, babcia, prababcia, ciotki. Która była w podobnej sytuacji jak Ty, bała się coś zmienić, bała się odejść, bała się być po swojemu?
- Sprawdź w ciele, co jest Twoje. Przy każdym wyborze zapytaj: czy czuję lekkość, czy ciężar? Radość, czy obowiązek? Ciało zwykle odpowiada szybciej niż głowa.
- Oddaj to, co nie jest Twoje. Możesz powiedzieć w myślach do mamy: „Mamo, to Twoje marzenie. Widzę je i szanuję. Ja wybieram swoje”. To nie odrzucenie mamy, tylko postawienie granicy.
- Zrób jeden krok w stronę swojego marzenia. Mały i konkretny: zapis na kurs, rozmowa, jeden wieczór dla siebie. Ruch jest zawsze lepszy niż bezruch.
Decyzja o podążaniu za własnym sercem, nawet jeśli oznacza zawiedzenie rodzinnych oczekiwań, bywa ogromną ulgą. I często prowadzi do zdrowszych relacji, także z mamą.
Najczęstsze pytania
Czy niespełnione marzenia matki zawsze wpływają na córkę?
Nie zawsze w ten sam sposób, ale bardzo często są obecne w tle. Dziecko jest biologicznie w połowie mamą i w połowie tatą, więc niesie w sobie także ich pragnienia i żale. To, czy stają się Twoim planem na życie, zależy od tego, czy je zauważysz.
Czy to znaczy, że mama zrobiła mi krzywdę?
Nie o to chodzi. Mama działała według rozwiązań, które znała ze swojego domu, i najczęściej robiła to nieświadomie. Nazwanie jej marzeń i oczekiwań nie jest oskarżeniem. Jest sposobem, żeby zobaczyć, co jest czyje.
Czy z marzeniami taty jest tak samo?
Tak. Przykładem jest kobieta, która po latach rzuciła wymarzone studia artystyczne, żeby otworzyć kancelarię prawną, spełniając nie swoje, lecz ojcowskie marzenie. Albo mężczyzna, który porzucił muzykę, żeby przejąć rodzinny zakład. Marzenia obojga rodziców mogą kierować naszymi wyborami.
Co, jeśli moja mama nie żyje?
Jej marzenia i historia nadal mogą w Tobie działać, więc praca wygląda podobnie. Możesz rozmawiać z nią w myślach, do zdjęcia albo pisząc list. Możesz też porozmawiać z osobami, które ją znały, i zapytać, o czym marzyła.
Czy mogę realizować marzenie mamy, jeśli naprawdę mnie cieszy?
Oczywiście. Nie chodzi o to, żeby odrzucać wszystko, co przyszło od mamy. Jeśli coś daje Ci radość i czujesz, że to Twoje, możesz to wybrać świadomie. Zmienia się wtedy jedno: robisz to dla siebie, a nie po to, żeby spełnić czyjeś oczekiwania.
Jak rozmawiać z mamą, która krytykuje moje wybory?
Spokojnie i bez tłumaczenia się z każdej decyzji. Możesz pozwolić mamie być niezadowoloną, a sobie żyć po swojemu. Jej krytyka często mówi więcej o jej lękach i niespełnionych pragnieniach niż o Tobie.
Masz prawo do własnych marzeń
To, co niesiesz po mamie, ma sens w historii Twojego rodu. Ale Twoje życie nie jest dokończeniem jej życia. Tak patrzy na to totalna biologia i tak możesz spojrzeć Ty. Masz wpływ na to, które marzenia wybierasz, i możesz zacząć od jednego małego kroku już dziś.
Jeśli łapiesz się na tym, że reagujesz jak mama, zajrzyj do wpisu o tym, dlaczego reagujesz jak własna mama, oraz o tym, jak emocje matki wpływają na samoocenę córki. Relację z mamą możesz poukładać krok po kroku z nagraniem webinaru „Karma Rodowa: Jak ułożyć emocje z Mamą?!”. Zapraszam Cię też do naszej grupy na Facebooku, gdzie dzielimy się doświadczeniami, oraz do quizu „Co mówi ciało”. Kilka pytań, bez oceniania.
@ogarnijsieizacznijzyc 🍀🍀🍀 Czy Twoje wybory życiowe są echem marzeń Twojej mamy? Zrozum, jak podświadome wzorce rodzinne wpływają na Twoje decyzje. #PodświadomeWzorce #DziedzictwoRodzinne #ŚwiadomeDecyzje #RelacjeRodzinne #Samopoznanie #Małżeństwo #RozwójOsobisty #ZmianaPokoleniowa #Świadomość
Pracujemy na poziomie emocji, przekonań i historii rodowych. Ten tekst nie zastępuje psychoterapii.
