Czasem wystarczy jedna scena na placu zabaw, żeby zobaczyć coś znacznie większego niż „zwykłe wychowanie”. Kiedy opiekun odwraca się i mówi: „Ja idę, a ty zostajesz. Cześć, pa”, uruchamia się cały układ alarmowy dziecka — i to nie jest przesada. W tej chwili w ciele pojawia się trauma, a dokładniej:

Życie „po swojemu” brzmi jak deklaracja, ale w praktyce szybko zderza się z realiami: rachunkami, kosztami leczenia, ceną jedzenia, wynajmem, dojazdami, czasem pracy. Dlatego w wielu historiach punkt startowy bywa bardzo podobny: niezależność finansowa rozumiana jako możliwość decydowania o sobie bez stałego lęku, że zabraknie środków na podstawowe potrzeby. Niezależność

Niedokańczanie rzeczy bywa widoczne w drobiazgach: rozpoczęty kurs leży na dysku, książka ma zagiętą stronę w połowie, nauka języka urywa się po kilku tygodniach. Z zewnątrz wygląda to jak słomiany zapał, ale od środka częściej przypomina powtarzalny schemat: start jest łatwy, a w połowie drogi pojawia się hamulec, spadek energii

Czasem w jednym tygodniu dzieje się kilka rzeczy, które aż proszą się o połączenie w całość: rozmowa, która uruchamia napięcie w klatce piersiowej; powtarzający się motyw w relacjach; ból, który wraca akurat wtedy, gdy trzeba podjąć decyzję. Pojawia się pytanie, czy to tylko zbiegi okoliczności, czy raczej sygnały, które warto

Wielu ludzi w pewnym momencie zauważa, że w ich życiu coś się powtarza. Te same relacje, podobne konflikty, decyzje prowadzące do znajomych konsekwencji. Pojawia się poczucie utknięcia i bezradności. Zamiast kolejny raz pytać „dlaczego mnie to spotyka”, coraz częściej pojawia się inne pytanie: „skąd to się bierze?”. Ta zmiana perspektywy